|
Hub is een laatbloeier. Pas rond zijn 45 ste levensjaar pakte hij dat op wat hij al sinds zijn jeugd graag had willen doen, nl. tekenen en schilderen. Hij ging zich toeleggen op het schilderen van stillevens. Na jaren autodidactisch te hebben gewerkt, had Hub het gevoel dat het beter kon en dat hij meer in zijn mars had. Hij nam contact op met Maarten Boffé te Antwerpen-Emblem en ging bij hem schilderlessen volgen. Dat was een goede keuze. Met de opgedane kennis ging hij aan de slag. En nog dagelijks is hij bezig om zich te verdiepen in de technieken van de oude Meesters. Kennis van technieken en materialen vind Hub erg belangrijk. Daarom heeft hij zich ook verdiept in het zelf maken van verf en vernis. De stillevens van Hub laten aan zorgvuldigheid niets te wensen over. Een goede compositie vind hij van groot belang. Daaraan besteed hij veel tijd. Een stilleven lijkt, ogenschijnlijk, ongeordend en toevallig te zijn, waarin dan ook nog vreemdsoortige objecten een hoofdrol kunnen spelen. Maar ze zijn altijd bewust samengesteld. Toeval bestaat niet op de schilderijen van Hub Pollen. Ieder voorwerp, iedere kan, iedere schaal, of welk ander attribuut ook, moet op de juiste plaats staan. Alles moet kloppen. Pas als hij tot een weloverwogen en uitgebalanceerde compositie is gekomen begint hij met een eerste schets op het paneel. Dan begint ook het spel van kleur, licht en schaduw dat hem zo enorm fascineert. De lichtinval is essentieel. Dan weer laat hij voorwerpen met elkaar wedijveren in het felle licht, dan weer staan ze in een mysterieuze donkerte. Maar altijd is het zijn streven het schilderij boven de werkelijkheid uit te laten stijgen. Zijn streven naar perfectie is van elk schilderij af te lezen. Misschien zorgt dat er wel voor dat de toeschouwer getroffen wordt door bijvoorbeeld de scherpe tegenstelling tussen een hard metalen schaal en het zachte fruit ernaast. Of door de schoonheid van ouderdom die hij zo perfect op het paneel of doek weet te verbeelden. Alledaagse taferelen met zowel antieke als hedendaagse voorwerpen en bloemen, groente en fruit hebben zijn voorkeur. Maar steeds vaker gaat hij echter te werk volgens het principe”minder is meer”. Slechts enkele voorwerpen of enkele stuks fruit vindt hij voldoende voor een mooi en rustig stilleven. Zijn stillevens zijn verbluffend realistisch. Voor de toeschouwer is onmiddellijk duidelijk wat er te zien is: “Kunst mag gewoon mooi zijn. Dat is denk ik het enige pretentieloze aan mijn werk” aldus Hub. Met zijn jarenlange ervaring en de herkenbare stijl van zijn stillevens is hij inmiddels uitgegroeid tot een ‘bekwaem konstschilder’.
|
|